De roldeur van de loods schuift langzaam omhoog. De eerste vrijwilliger hangt sportshirts op maat. Aan de andere kant van het gangpad zoekt een wijkcoördinator Schoolsportvereniging een paar sportschoenen uit. Even later rijdt een buurtsportcoach een kar naar buiten. Er ligt een sportpakket klaar voor een leerling die volgende week voor het eerst mee mag doen met gym.
Voor wie hier voor het eerst binnenkomt, lijkt het een magazijn vol sportkleding. Voor wie iets langer blijft kijken, wordt al snel duidelijk dat hier iets anders gebeurt. Hier worden geen sportspullen zomaar uitgedeeld. Via buurtsportcoaches, verenigingen, scholen en andere partners krijgen mensen de kans om mee te doen.
In een hoek van de loods staat Erna Truijens. Ze begroet bijna iedereen met een koosnaam. Bij haar klinkt dat even vanzelfsprekend als hartelijk. Nog voordat het gesprek goed en wel begonnen is, vertelt ze over de kinderen die via een buurtsportcoach of vereniging hun eerste sporttas ontvangen, de vrijwilligers die iedere week klaarstaan en de kansen die sport biedt. Ideeën buitelen over elkaar heen. Van een buurtsportcoach naar een wethouder, van hockey naar circulariteit en weer terug naar een kind dat binnenkort voor het eerst gaat sporten. Alles hangt met elkaar samen. Tenminste, volgens Erna wel. Terwijl ze praat, wijst ze niet naar de rekken.
Ze wijst naar de mensen.
“Uiteindelijk gaat het over wij.”
Die ene zin vat misschien wel het beste samen waar de Sportspullenbank voor staat.
Niet wachten tot mensen komen
Jaren geleden zag Erna dat veel kinderen de weg naar een sportvereniging niet vanzelf vonden. Niet omdat ze niet wilden sporten, maar omdat er onderweg vaak iets ontbrak. Soms was er thuis geen geld voor een lidmaatschap of sportkleding. Soms wist niemand welke mogelijkheden er waren. En soms was er eenvoudigweg niemand die de eerste stap hielp zetten.
Voor Erna was dat geen reden om af te wachten. Ze besloot het om te draaien. Niet de kinderen moesten naar de sport, maar de sport moest naar de kinderen. Daarom trok ze de wijk in. Pleinen werden ontmoetingsplaatsen en een grasveldje of speelplein veranderde voor even in een sportveld. Juist daar, midden in de wijk, ontstonden de eerste gesprekken, werden drempels kleiner en ontdekten kinderen én ouders dat meedoen soms begint met iemand die je welkom heet.
Vanuit haar vrijwilligerswerk bij HC Rotterdam ondersteunde zij later de oprichting van HC Delfshaven, een initiatief van Mirjam Bruijstens. Daar ontstond een samenwerking waaruit uiteindelijk ook de Sportspullenbank en Team Toekomst voortkwamen.
Terugkijkend lijkt dat bijna logisch. Steeds opnieuw draait het om dezelfde vraag: hoe zorgen we dat meer mensen kunnen meedoen?
Wat je niet ziet
Wie de loods van de Sportspullenbank binnenloopt, ziet rekken vol sportshirts, schoenen, ballen en andere sportmaterialen. Op het eerste gezicht lijkt het een plek waar sportspullen worden ingezameld en opnieuw worden uitgegeven.
Maar wat je niet ziet, is misschien wel het belangrijkste. Je ziet niet de buurtsportcoach die precies weet welk gezin een steuntje in de rug nodig heeft. Je ziet niet de school die signaleert dat een leerling niet kan deelnemen aan de sportdag, of het wijkteam dat achter de schermen ondersteuning organiseert. Je ziet ook niet de sportvereniging die dozen vol kleding doneert of de vrijwilliger die net zolang zoekt totdat precies de juiste maat is gevonden.
Toch zijn al deze mensen onderdeel van hetzelfde verhaal. Juist doordat zij elkaar weten te vinden, is de Sportspullenbank veel meer geworden dan een plek waar sportspullen een tweede leven krijgen. Het is een netwerk waarin sport wordt gebruikt om mensen met elkaar te verbinden.
Die aanpak groeit nog ieder jaar. Inmiddels werken 213 organisaties samen met de Sportspullenbank en kregen in 2025 maar liefst 21.589 sportspullen een tweede leven. Achter ieder shirt, iedere schoen en iedere bal schuilt een verhaal van iemand die weer kan meedoen.
Die verbindende aanpak ziet Rotterdam Sportsupport ook in de praktijk. Zo ontvingen deelnemers aan een taal- en beweegprogramma voor statushouders na afloop een sportpakket van de Sportspullenbank. Daarmee bleef het niet bij een eerste kennismaking met sport, maar kregen deelnemers ook de middelen om daadwerkelijk in beweging te blijven. Juist in dit soort samenwerkingen komt de kracht van beide organisaties samen: drempels wegnemen zodat meer Rotterdammers kunnen meedoen.
Achter ieder shirt zit een mens
Erna blijft even staan bij een stapel bijna nieuwe sportshirts. Ze bekijkt ze aandachtig.
“Zonde.”
Het zijn shirts die nauwelijks gedragen zijn, afkomstig uit oude collecties of voorzien van een sponsor die inmiddels is vervangen. Technisch kunnen ze nog jaren mee, maar voor de vereniging hebben ze hun functie verloren.
Daarnaast krijgt de Sportspullenbank regelmatig de vraag of oude collecties van leveranciers naar het buitenland kunnen worden verscheept. Ook ziet Erna dat sportshirts met sponsorlogo’s vaak niet meer opnieuw gedragen mogen worden zodra een sponsor niet langer aan een vereniging verbonden is. Terwijl de kleding nog in uitstekende staat is, krijgt deze vaak geen tweede leven in Rotterdam.
“Dat vind ik echt zonde,” zegt Erna. “Want terwijl we zoeken naar een bestemming ver weg, zijn er hier in Rotterdam kinderen die zo’n shirt heel goed kunnen gebruiken.”
Voor veel verenigingen is sponsoring onmisbaar. Dankzij sponsoren kunnen kinderen sporten, worden materialen aangeschaft en blijven contributies betaalbaar. Juist daarom pleit Erna niet voor minder sponsoring, maar voor een andere manier van samenwerken.
“Ik begrijp heel goed hoe belangrijk sponsoren zijn voor sportverenigingen. Zonder hen kunnen veel clubs niet bestaan. Maar juist daarom zou het mooi zijn als we samen kunnen nadenken over manieren waarop sportkleding langer gebruikt kan worden. Daar wint uiteindelijk iedereen bij.” – Erna Truijens, Sportspullenbank.
Voor Erna gaat circulariteit daarom niet alleen over duurzaamheid of hergebruik. Het gaat over kansen. Over een kind dat voor het eerst deel uitmaakt van een team. Over een ouder die eindelijk vol overtuiging ‘ja’ kan zeggen wanneer een zoon of dochter wil sporten.
“Een sportshirt is gemaakt om in te sporten. Niet om na één seizoen ergens op een stapel te belanden.”
Denken in oplossingen
Wie met Erna praat, merkt al snel dat ze vooral in mogelijkheden denkt. Dat bleek ook tijdens de Tour de France Femmes in Rotterdam. Na afloop zag ze hoeveel citybrandingmateriaal overbleef. Waar anderen afval zagen, zag Erna kansen.
Via Goodies for Goodness kreeg het materiaal een nieuw leven. Voor die bijdrage ontving de Sportspullenbank onlangs een cheque. Toch besloot Erna het bedrag niet aan haar eigen organisatie te besteden.
“Er zijn zoveel mensen die zich belangeloos inzetten voor een ander. Dan geef ik zo’n bedrag liever door.”
De cheque ging naar Arthyra, een 80-jarige vrijwilliger die zich al meer dan vijftig jaar inzet om Rotterdammers in beweging te brengen.
Wie haar een compliment geeft, krijgt al snel een verhaal over iemand anders. Dat typeert Erna misschien nog wel het meest. Ze ziet overal mensen die zich inzetten voor een ander en vindt dat juist zij het verdienen om gezien te worden.
Het gaat over wij
Misschien is dat wel de grootste kracht van de Sportspullenbank. Niet dat jaarlijks duizenden sportspullen een tweede leven krijgen, maar dat daardoor duizenden ontmoetingen ontstaan en mensen de kans krijgen om mee te doen.
Voor Erna is een sportshirt nooit zomaar een sportshirt. Het staat voor een eerste training, nieuwe teamgenoten, zelfvertrouwen en het gevoel dat je erbij hoort.
Ze hoopt dat haar verhaal verenigingen, sponsoren, leveranciers en sportmerken aan het denken zet. Niet omdat het nu verkeerd gaat, maar omdat het nóg beter kan. Als sportkleding langer meegaat, profiteren niet alleen het milieu en de vereniging, maar vooral de mensen voor wie sport zoveel meer betekent dan een wedstrijd of training.
Aan het einde van het gesprek loopt Erna nog één keer langs de rekken. Ze strijkt een sportshirt glad en hangt het zorgvuldig terug. Niet omdat het een bijzonder shirt is, maar omdat ze weet dat het binnenkort weer door iemand gedragen zal worden.
Misschien door een jongen die voor het eerst gaat voetballen.
Misschien door een meisje dat eindelijk mee kan doen met hockey.
Misschien door iemand die via sport nieuwe vrienden maakt en zich voor het eerst echt onderdeel voelt van een team.
Voor een buitenstaander is het een sportshirt.
Voor de Sportspullenbank is het veel meer dan dat.
Het staat voor vertrouwen.
Voor verbinding.
Voor een nieuwe kans om mee te doen.
Erna glimlacht.
“Uiteindelijk gaat het niet om een logo.”
Even blijft het stil.
“Het gaat over wij.”
Caroline Nevens
communicatieadviseur / contentspecialist